ویزای E2 آمریکا چیست؟

ویزای E2 آمریکا چیست؟ شرایط، سرمایه لازم و مراحل دریافت

ویزای E-2 آمریکا یکی از ویزاهای غیرمهاجرتی این کشور برای سرمایه‌گذاران و کارآفرینان خارجی است. این ویزا به اتباع کشورهای دارای معاهده با آمریکا اجازه می‌دهد با سرمایه‌گذاری قابل‌توجه در یک کسب‌وکار واقعی و فعال، برای توسعه و مدیریت آن وارد ایالات متحده شوند.

متقاضی می‌تواند یک کسب‌وکار جدید در آمریکا راه‌اندازی کند، یک شرکت فعال را بخرد یا در یک کسب‌وکار موجود سرمایه‌گذاری کند. سرمایه‌گذاری باید واقعی، در معرض ریسک تجاری و برای راه‌اندازی یا ادامه موفقیت‌آمیز فعالیت اقتصادی کافی باشد.

ویزای E-2 مستقیماً به گرین‌کارت منتهی نمی‌شود، اما در صورت ادامه فعالیت واجد شرایط، امکان تمدید آن وجود دارد. همسر و فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال متقاضی نیز ممکن است به‌عنوان همراه وارد آمریکا شوند.

ویزای سرمایه‌گذاری E2 برای چه افرادی مناسب است؟

این برنامه می‌تواند برای افرادی مناسب باشد که:

• تابعیت یکی از کشورهای دارای معاهده E-2 با آمریکا را دارند؛

• قصد راه‌اندازی، خرید یا توسعه کسب‌وکار در آمریکا را دارند؛

• سرمایه کافی و دارای منشأ قانونی در اختیار دارند؛

• قصد دارند شخصاً در هدایت و توسعه کسب‌وکار نقش داشته باشند؛

• برنامه آن‌ها صرفاً یک سرمایه‌گذاری غیرفعال مانند خرید ملک شخصی یا نگهداری پول در حساب بانکی نیست.

تنها اقامت، تولد یا داشتن شرکت در یک کشور معاهده کافی نیست و متقاضی اصلی باید تابعیت معتبر همان کشور را داشته باشد. 

شرایط اصلی دریافت ویزای E2 آمریکا

برای دریافت ویزای E-2، متقاضی باید چند شرط اساسی را اثبات کند.

۱. تابعیت کشور دارای معاهده

ویزای E-2 فقط برای اتباع کشورهایی صادر می‌شود که آمریکا آن‌ها را در فهرست کشورهای Treaty Country قرار داده است.

تابعیت با محل اقامت متفاوت است. برای مثال، داشتن اقامت ترکیه یا یک شرکت ثبت‌شده در آن کشور، به‌تنهایی شخص را واجد شرایط E-2 نمی‌کند؛ اما دارنده تابعیت ترکیه ممکن است در صورت احراز سایر شرایط اقدام کند.

۲. سرمایه‌گذاری قابل‌توجه

قانون آمریکا حداقل مبلغ ثابتی برای سرمایه‌گذاری E-2 تعیین نکرده است. کافی‌بودن سرمایه براساس نوع کسب‌وکار، هزینه راه‌اندازی، حجم عملیات و نسبت مبلغ سرمایه‌گذاری‌شده به ارزش کل شرکت ارزیابی می‌شود.

برای یک کسب‌وکار خدماتی کم‌هزینه ممکن است سرمایه کمتری نسبت به یک کارخانه، فروشگاه بزرگ یا شرکت تولیدی لازم باشد. بااین‌حال، نبود حداقل قانونی به این معنی نیست که هر مبلغی قابل قبول است.

سرمایه باید برای موفقیت واقعی کسب‌وکار کافی باشد. وجوهی که فقط در حساب بانکی قرار گرفته‌اند و هنوز به کسب‌وکار متعهد نشده‌اند، معمولاً سرمایه‌گذاری E-2 محسوب نمی‌شوند. 

۳. سرمایه باید در معرض ریسک باشد

متقاضی باید نشان دهد سرمایه خود را به‌طور واقعی در معرض سود یا زیان تجاری قرار داده است.

نمونه هزینه‌های قابل استناد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• خرید کسب‌وکار؛

• اجاره محل تجاری؛

• خرید تجهیزات و موجودی کالا؛

• هزینه مجوزها و بیمه؛

• طراحی و توسعه محصول؛

• بازاریابی و تبلیغات؛

• حقوق اولیه کارکنان؛

• قراردادهای خدماتی؛

• هزینه تأسیس و عملیات شرکت.

خرید ملک شخصی، سرمایه‌گذاری صرفاً غیرفعال یا نگهداری پول قابل‌برگشت در حساب بانکی معمولاً برای احراز این شرط کافی نیست.

۴. منشأ قانونی سرمایه

متقاضی باید نشان دهد سرمایه از منابع قانونی به دست آمده است. منشأ سرمایه می‌تواند شامل درآمد شغلی، فعالیت تجاری، فروش دارایی، ارث، هدیه یا وام واجد شرایط باشد.

مدارک ممکن است شامل این موارد باشند:

• گردش و صورت‌حساب بانکی؛

• اظهارنامه مالیاتی؛

• قرارداد فروش ملک یا شرکت؛

• فیش حقوقی و مدارک درآمد؛

• اسناد ارث یا هدیه؛

• قرارداد وام؛

• مسیر انتقال وجه به آمریکا.

منبع پول و مسیر انتقال آن باید روشن، مستند و با اطلاعات پرونده هماهنگ باشند.

۵. کسب‌وکار واقعی و فعال

شرکت باید یک فعالیت تجاری واقعی، فعال و انتفاعی باشد. ایجاد یک شرکت کاغذی، نگهداری سرمایه بدون عملیات اقتصادی یا خرید دارایی صرفاً برای افزایش ارزش، معمولاً کافی نیست.

مدارکی مانند قرارداد اجاره، مجوز فعالیت، قرارداد مشتری، فاکتور، تجهیزات، وب‌سایت، کارکنان، حساب بانکی تجاری و سوابق فروش می‌توانند فعال‌بودن کسب‌وکار را نشان دهند. وزارت امور خارجه آمریکا تأکید می‌کند که شرکت باید واقعی و در حال فعالیت تجاری باشد. 

۶. کسب‌وکار نباید حاشیه‌ای باشد

شرکت نباید فقط درآمد حداقلی لازم برای تأمین زندگی متقاضی و خانواده او ایجاد کند.

کسب‌وکار باید در زمان حال یا آینده ظرفیت ایجاد درآمد بالاتر یا اثر اقتصادی قابل‌توجه داشته باشد. استخدام کارکنان، رشد درآمد، توسعه بازار و افزایش فعالیت اقتصادی می‌تواند در این ارزیابی مؤثر باشد.

۷. متقاضی باید شرکت را هدایت و توسعه دهد

سرمایه‌گذار اصلی باید برای مدیریت و توسعه کسب‌وکار وارد آمریکا شود.

این کنترل معمولاً از طریق یکی از روش‌های زیر اثبات می‌شود:

• مالکیت حداقل ۵۰ درصد شرکت؛

• اختیار مدیریتی و عملیاتی مؤثر؛

• سمت اجرایی همراه با حق تصمیم‌گیری؛

• توافق‌نامه‌ای که کنترل واقعی متقاضی را نشان دهد.

بنابراین داشتن دقیقاً ۵۰ درصد مالکیت تنها روش اثبات کنترل نیست، اما متقاضی باید توانایی واقعی هدایت شرکت را داشته باشد.

چه نوع کسب‌وکارهایی برای E2 مناسب‌اند؟

ویزای E-2 به صنعت خاصی محدود نیست. کسب‌وکار باید قانونی، فعال و قابل‌اجرا باشد.

نمونه فعالیت‌های قابل بررسی عبارت‌اند از:

• شرکت‌های فناوری و نرم‌افزار؛

• خدمات مشاوره‌ای؛

• رستوران و کافه؛

• فروشگاه؛

• شرکت حمل‌ونقل؛

• خدمات ساختمانی؛

• شرکت‌های آموزشی؛

• مراکز زیبایی و سلامت غیرپزشکی؛

• شرکت‌های بازاریابی؛

• کسب‌وکارهای تولیدی؛

• فرانچایزها؛

• خدمات گردشگری؛

• شرکت‌های صادرات و واردات.

انتخاب نوع کسب‌وکار باید با سابقه حرفه‌ای، بودجه، مهارت مدیریتی و بازار هدف متقاضی هماهنگ باشد.

آیا خرید ملک برای دریافت ویزای E2 کافی است؟

خرید خانه، آپارتمان یا ملک برای استفاده شخصی معمولاً به‌عنوان سرمایه‌گذاری E-2 پذیرفته نمی‌شود؛ زیرا این نوع خرید یک فعالیت تجاری فعال محسوب نمی‌شود.

فعالیت در حوزه املاک ممکن است در شرایطی قابل بررسی باشد که یک کسب‌وکار واقعی و فعال ایجاد شده باشد؛ برای مثال شرکتی که به‌صورت مستمر در زمینه توسعه، بازسازی، مدیریت یا ارائه خدمات مرتبط با املاک فعالیت دارد.

صرف خرید چند ملک و انتظار برای افزایش قیمت آن‌ها معمولاً یک سرمایه‌گذاری غیرفعال محسوب می‌شود.

آیا خرید فرانچایز برای E2 مناسب است؟

خرید فرانچایز می‌تواند یکی از گزینه‌های مناسب برای پرونده E-2 باشد؛ زیرا معمولاً مدل تجاری، هزینه‌ها، دستورالعمل عملیاتی و برند مشخصی دارد.

بااین‌حال، خرید فرانچایز به‌تنهایی صدور ویزا را تضمین نمی‌کند. سرمایه‌گذاری باید کافی باشد، کسب‌وکار نباید حاشیه‌ای باشد و متقاضی باید کنترل واقعی بر فعالیت تجاری داشته باشد.

حداقل سرمایه لازم برای ویزای E2 آمریکا

برای E-2 حداقل مبلغ رسمی و ثابتی اعلام نشده است. مبلغ لازم به هزینه واقعی کسب‌وکار بستگی دارد.

به‌طور کلی، هرچه هزینه راه‌اندازی کسب‌وکار کمتر باشد، انتظار می‌رود متقاضی درصد بیشتری از کل هزینه را سرمایه‌گذاری کرده باشد. در کسب‌وکارهای پرهزینه، نسبت سرمایه‌گذاری ممکن است کمتر باشد، اما مبلغ مطلق و تعهد مالی باید همچنان قابل‌توجه باشد.

بنابراین عباراتی مانند «ویزای E-2 با ۵۰ هزار دلار تضمینی است» یا «هر سرمایه‌ای قابل قبول است» دقیق نیستند. ارزیابی براساس مجموعه شرایط پرونده انجام می‌شود.

بیزینس‌پلن ویزای E2

بیزینس‌پلن یکی از مدارک مهم پرونده است و باید نشان دهد کسب‌وکار واقعی، قابل‌اجرا و دارای ظرفیت رشد است.

یک بیزینس‌پلن مناسب معمولاً شامل موارد زیر است:

• معرفی شرکت؛

• شرح محصولات یا خدمات؛

• تحلیل بازار آمریکا؛

• بررسی رقبا؛

• برنامه بازاریابی؛

• ساختار مدیریتی؛

• سابقه و نقش سرمایه‌گذار؛

• هزینه‌های راه‌اندازی؛

• منبع سرمایه؛

• پیش‌بینی درآمد و هزینه؛

• برنامه استخدام کارکنان؛

• پیش‌بینی رشد چندساله؛

• توضیح چگونگی غیرحاشیه‌ای‌شدن شرکت.

ارائه برنامه پنج‌ساله رایج است، اما مهم‌تر از تعداد سال‌ها، واقع‌بینانه، مستند و سازگار بودن اعداد با نوع فعالیت تجاری است.

ویزای E2 برای کارکنان شرکت

علاوه بر سرمایه‌گذار اصلی، بعضی از کارکنان شرکت E-2 نیز ممکن است واجد شرایط دریافت این ویزا باشند.

کارمند معمولاً باید:

• تابعیت همان کشور معاهده‌ای را داشته باشد که شرکت براساس آن واجد شرایط E-2 است؛

• در سمت مدیریتی یا نظارتی فعالیت کند؛ یا

• دارای مهارت‌های تخصصی و ضروری برای عملکرد شرکت باشد.

صرف کارمندبودن در یک شرکت خارجی یا داشتن تابعیت هر کشور معاهده کافی نیست. ارتباط تابعیت کارمند با تابعیت شرکت E-2 اهمیت دارد.

مدیران و سرپرستان

این افراد باید اختیار واقعی در تصمیم‌گیری، هدایت کارکنان یا مدیریت بخش مهمی از شرکت داشته باشند.

عنوان شغلی به‌تنهایی کافی نیست و وظایف واقعی متقاضی بررسی می‌شود.

کارکنان دارای مهارت ضروری

شرکت باید نشان دهد مهارت کارمند برای عملکرد مؤثر کسب‌وکار ضروری است.

در ارزیابی ممکن است به این موارد توجه شود:

• میزان تخصص؛

• مدت لازم برای انتقال دانش؛

• دسترسی به نیروی مشابه در آمریکا؛

• نقش کارمند در راه‌اندازی شرکت؛

• سابقه او در شرکت اصلی؛

• اهمیت مهارت برای عملیات شرکت.

ضروری‌بودن یک مهارت ممکن است موقت یا بلندمدت باشد و به شرایط کسب‌وکار بستگی دارد.

همراهی همسر و فرزندان با ویزای E2

همسر و فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال متقاضی اصلی می‌توانند برای وضعیت یا ویزای همراه E اقدام کنند. تابعیت همسر و فرزندان لازم نیست با تابعیت سرمایه‌گذار اصلی یکسان باشد. 

اجازه کار همسر

همسر واجد شرایط دارنده E-2 ممکن است براساس وضعیت همراه خود مجاز به کار در آمریکا باشد. وضعیت درج‌شده در فرم I-94 و مقررات جاری باید بررسی شود.

تحصیل فرزندان

فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال می‌توانند در آمریکا تحصیل کنند، اما براساس وضعیت همراه E-2 مجوز عمومی کار ندارند.

پس از رسیدن فرزند به ۲۱ سالگی، معمولاً باید وضعیت مهاجرتی مستقل دیگری مانند دانشجویی یا کاری دریافت کند.

مدت اعتبار ویزای E2 و مدت اقامت در آمریکا

اعتبار ویزای E-2 داخل پاسپورت و مدت مجاز اقامت در آمریکا دو موضوع متفاوت‌اند.

اعتبار ویزا

مدت اعتبار و تعداد دفعات ورود ویزای E-2 براساس تابعیت متقاضی و جدول Reciprocity وزارت امور خارجه آمریکا تعیین می‌شود. ممکن است ویزا برای چند ماه یا چند سال و به‌صورت یک‌بار ورود یا چندبار ورود صادر شود.

مدت اقامت

مدت مجاز حضور پس از ورود توسط CBP تعیین و در فرم I-94 ثبت می‌شود.

تاریخ انقضای ویزای داخل پاسپورت الزاماً همان تاریخ پایان اقامت قانونی نیست. دارنده ویزا باید تاریخ I-94 را کنترل کند و پیش از پایان آن از آمریکا خارج شود یا درخواست تمدید واجد شرایط ثبت کند. 

تمدید ویزا یا وضعیت E2

برای تعداد دفعات تمدید E-2 سقف قانونی مشخصی وجود ندارد. بااین‌حال، تمدید خودکار یا تضمینی نیست.

در هر بار تمدید باید نشان داده شود:

• کسب‌وکار همچنان واقعی و فعال است؛

• سرمایه همچنان در معرض ریسک قرار دارد؛

• شرکت شرایط غیرحاشیه‌ای را رعایت می‌کند؛

• سرمایه‌گذار همچنان شرکت را هدایت می‌کند؛

• تابعیت شرکت و متقاضی واجد شرایط باقی مانده است؛

• متقاضی قصد دارد پس از پایان وضعیت E-2 آمریکا را ترک کند.

کاهش شدید فعالیت، تعطیلی شرکت، فروش کنترل متقاضی یا تغییر اساسی در ساختار شرکت ممکن است بر تمدید اثر بگذارد.

آیا با ویزای E2 می‌توان گرین‌کارت گرفت؟

E-2 یک ویزای غیرمهاجرتی است و به‌صورت مستقیم گرین‌کارت صادر نمی‌کند.

دارنده E-2 ممکن است در آینده، در صورت واجد شرایط بودن، از یک مسیر مهاجرتی مستقل اقدام کند؛ مانند:

• EB-1A برای افراد دارای توانایی فوق‌العاده؛

• EB-2 NIW؛

• EB-2 یا EB-3 با حمایت کارفرما؛

• EB-5؛

• پرونده خانوادگی؛

• سایر مسیرهای قانونی اقامت دائم.

این فرایند صرفاً «تبدیل ساده E-2 به گرین‌کارت» نیست. هر برنامه شرایط، مدارک و محدودیت‌های مستقل خود را دارد.

همچنین ارائه درخواست مهاجرتی ممکن است بر نحوه ارزیابی قصد موقت فرد در درخواست‌های بعدی E-2 اثر بگذارد و باید با توجه به شرایط پرونده برنامه‌ریزی شود.

تفاوت ویزای E2 و تغییر وضعیت به E2

این دو فرایند یکسان نیستند.

درخواست ویزا از خارج آمریکا

فردی که خارج از آمریکاست، معمولاً باید:

• فرم DS-160 را تکمیل کند؛

• هزینه درخواست را بپردازد؛

• پرونده تجاری خود را مطابق دستور سفارت آماده کند؛

• وقت مصاحبه بگیرد؛

• در مصاحبه کنسولی شرکت کند.

فرم DS-156E برای تمام سرمایه‌گذاران اصلی الزام عمومی ندارد، اما برای برخی متقاضیان E-2 در نقش مدیر، سرپرست یا کارمند ضروری درخواست می‌شود. سفارت نیز ممکن است فرم‌ها و مدارک تکمیلی خاص خود را مطالبه کند. 

تغییر وضعیت داخل آمریکا

فردی که با وضعیت غیرمهاجرتی معتبر و به‌صورت قانونی در آمریکا حضور دارد، ممکن است بتواند از طریق USCIS درخواست تغییر وضعیت به E-2 ثبت کند.

سرمایه‌گذار اصلی معمولاً با فرم I-129 اقدام می‌کند. برای کارمند E-2 نیز کارفرما فرم I-129 را ثبت می‌کند. اعضای خانواده ممکن است برای وضعیت همراه از فرم I-539 استفاده کنند.

تغییر وضعیت داخل آمریکا، ویزای E-2 داخل پاسپورت ایجاد نمی‌کند. اگر فرد پس از تغییر وضعیت از آمریکا خارج شود، برای بازگشت معمولاً باید از یک سفارت یا کنسولگری ویزای E-2 دریافت کند.

فردی که وضعیت قانونی خود را از دست داده است، نباید تصور کند که می‌تواند از مسیر عادی تغییر وضعیت به E-2 استفاده کند. وزارت امور خارجه نیز تصریح می‌کند که درخواست تغییر وضعیت باید پیش از پایان اقامت مجاز بررسی شود. 

مراحل دریافت ویزای E2 آمریکا

مرحله اول: بررسی تابعیت

ابتدا باید مشخص شود متقاضی تابعیت یکی از کشورهای معاهده را دارد یا خیر.

مرحله دوم: انتخاب کسب‌وکار

متقاضی باید تصمیم بگیرد که:

• شرکت جدیدی راه‌اندازی کند؛

• یک شرکت فعال بخرد؛

• فرانچایز تهیه کند؛

• یا در کسب‌وکار موجود سرمایه‌گذاری و کنترل لازم را کسب کند.

مرحله سوم: تشکیل شرکت

با توجه به نوع فعالیت و ایالت انتخابی، ساختار مناسب شرکت ایجاد می‌شود. ثبت شرکت به‌تنهایی برای دریافت E-2 کافی نیست.

مرحله چهارم: انتقال و هزینه‌کرد سرمایه

سرمایه باید از مسیر قانونی منتقل و به کسب‌وکار متعهد شود. تمام تراکنش‌ها باید قابل ردیابی باشند.

مرحله پنجم: آماده‌سازی عملیات شرکت

مدارکی مانند اجاره محل، خرید تجهیزات، مجوزها، قراردادها، حساب تجاری، وب‌سایت و برنامه استخدام آماده می‌شوند.

مرحله ششم: تهیه بیزینس‌پلن

برنامه تجاری باید فعالیت، بازار، بودجه، درآمد و رشد آینده شرکت را به‌صورت واقع‌بینانه توضیح دهد.

مرحله هفتم: آماده‌سازی پرونده

مدارک هویتی، مالی، تجاری، مالکیت، انتقال پول و سوابق حرفه‌ای دسته‌بندی می‌شوند.

مرحله هشتم: ثبت درخواست

متقاضی خارج آمریکا از مسیر کنسولی و متقاضی واجد شرایط داخل آمریکا از مسیر USCIS اقدام می‌کند.

مرحله نهم: مصاحبه یا رسیدگی USCIS

در پرونده کنسولی، افسر درباره تابعیت، منبع پول، مبلغ سرمایه، کسب‌وکار، نقش متقاضی و برنامه آینده سؤال می‌کند.

مرحله دهم: ورود و آغاز فعالیت

پس از صدور ویزا، متقاضی می‌تواند برای ورود به آمریکا مراجعه کند. صدور ویزا ورود را تضمین نمی‌کند و تصمیم نهایی ورود با مأمور CBP است. 

مدارک لازم برای ویزای E2

مدارک دقیق ممکن است براساس سفارت، نوع کسب‌وکار و شرایط متقاضی متفاوت باشند.

مدارک هویتی

• پاسپورت معتبر؛

• صفحه تأیید DS-160؛

• عکس مطابق استاندارد؛

• مدارک ازدواج و تولد همراهان؛

• مدارک تابعیت کشور معاهده؛

• رزومه متقاضی.

مدارک شرکت

• اساسنامه و مدارک ثبت شرکت؛

• قرارداد مالکیت یا خرید سهام؛

• توافق‌نامه شرکا؛

• شماره مالیاتی شرکت؛

• مجوزهای کسب‌وکار؛

• قرارداد اجاره؛

• حساب بانکی تجاری؛

• قراردادهای بیمه؛

• قراردادهای مشتریان و تأمین‌کنندگان.

مدارک سرمایه‌گذاری

• صورت‌حساب بانکی؛

• رسید انتقال وجه؛

• قرارداد خرید شرکت؛

• فاکتور تجهیزات؛

• رسید پرداخت هزینه‌ها؛

• قرارداد Escrow، در صورت استفاده؛

• جدول کامل هزینه‌کرد سرمایه.

مدارک منشأ سرمایه

• اسناد درآمد شغلی؛

• مدارک فعالیت تجاری؛

• اظهارنامه مالیاتی؛

• قرارداد فروش ملک یا دارایی؛

• اسناد ارث یا هدیه؛

• قرارداد وام؛

• مدارک مسیر انتقال پول.

مدارک فعالیت واقعی شرکت

• وب‌سایت؛

• تبلیغات؛

• قرارداد مشتری؛

• فاکتور فروش؛

• موجودی کالا؛

• تجهیزات؛

• فهرست کارکنان؛

• گزارش مالی؛

• تصاویر محل فعالیت.

بیزینس‌پلن

برنامه تجاری باید با اسناد واقعی شرکت و مبلغ سرمایه هماهنگ باشد.

هزینه ویزای E2 آمریکا

هزینه درخواست کنسولی ویزای E در حال حاضر ۳۱۵ دلار است. این مبلغ غیرقابل‌استرداد است. براساس تابعیت متقاضی ممکن است پس از تأیید، هزینه صدور متقابل نیز دریافت شود. 

هزینه‌های کلی ممکن است شامل این موارد باشند:

• هزینه درخواست ویزا؛

• هزینه ثبت شرکت؛

• هزینه مجوزها؛

• هزینه ترجمه؛

• هزینه تهیه بیزینس‌پلن؛

• هزینه حسابداری؛

• هزینه حقوقی؛

• هزینه سفر و اقامت برای مصاحبه؛

• هزینه فرم‌های USCIS برای درخواست‌های داخل آمریکا؛

• مبلغ اصلی سرمایه‌گذاری.

فرم DS-160 هزینه مستقلی جدا از هزینه درخواست ویزا ندارد.

Premium Processing ویزای E2

در بعضی درخواست‌های I-129 داخل آمریکا، امکان استفاده از Premium Processing وجود دارد.

Premium Processing مربوط به رسیدگی USCIS به فرم واجد شرایط است و:

• مصاحبه سفارت را سریع‌تر نمی‌کند؛

• صدور ویزای کنسولی را تضمین نمی‌کند؛

• تضمین‌کننده تأیید پرونده نیست؛

• فقط بازه اقدام USCIS را کوتاه می‌کند.

مبلغ و زمان رسمی این خدمت ممکن است تغییر کند و باید هنگام ثبت درخواست از منبع رسمی USCIS بررسی شود.

مدت زمان دریافت ویزای E2

برای دریافت E-2 زمان ثابت و عمومی وجود ندارد.

مدت پرونده به عوامل زیر بستگی دارد:

• زمان آماده‌سازی کسب‌وکار؛

• تکمیل انتقال سرمایه؛

• تهیه مدارک منشأ پول؛

• سفارت محل درخواست؛

• زمان انتظار مصاحبه؛

• حجم پرونده‌های سفارت؛

• درخواست مدارک تکمیلی؛

• Administrative Processing؛

• نوع درخواست داخل یا خارج آمریکا.

بنابراین وعده‌هایی مانند «صدور قطعی ویزا در دو ماه» قابل اتکا نیستند. وزارت امور خارجه نیز اعلام می‌کند ترتیب مراحل، مدارک و زمان انتظار میان سفارت‌ها متفاوت است. 

مزایای ویزای E2 آمریکا

امکان راه‌اندازی یا خرید کسب‌وکار

متقاضی می‌تواند کسب‌وکار جدیدی ایجاد کند یا یک شرکت فعال را بخرد و مدیریت کند.

نبود حداقل سرمایه ثابت

قانون مبلغ مشخصی تعیین نکرده است و تناسب سرمایه با نوع کسب‌وکار ارزیابی می‌شود.

امکان همراهی خانواده

همسر و فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال می‌توانند همراه متقاضی باشند.

امکان فعالیت همسر

همسر واجد شرایط ممکن است براساس وضعیت همراه خود اجازه کار داشته باشد.

امکان تحصیل فرزندان

فرزندان می‌توانند در مدارس یا مراکز آموزشی آمریکا تحصیل کنند.

امکان تمدیدهای متعدد

در صورت حفظ شرایط، تمدیدهای متوالی ممکن است و برای تعداد آن سقف قانونی مشخصی وجود ندارد.

کنترل متقاضی بر کسب‌وکار

سرمایه‌گذار برخلاف بسیاری از ویزاهای کاری، به کارفرمای خارجی وابسته نیست و کسب‌وکار خود را هدایت می‌کند.

محدودیت‌های ویزای E2

• مسیر مستقیم گرین‌کارت نیست؛

• فقط برای اتباع کشورهای معاهده قابل استفاده است؛

• سرمایه در معرض ریسک تجاری قرار می‌گیرد؛

• کسب‌وکار باید واقعی و فعال باقی بماند؛

• تمدید به عملکرد و ادامه شرایط شرکت بستگی دارد؛

• سرمایه‌گذار اصلی معمولاً فقط در کسب‌وکار تأییدشده خود فعالیت می‌کند؛

• تغییرات اساسی شرکت ممکن است نیازمند اطلاع یا درخواست جدید باشد؛

• فرزندان پس از ۲۱ سالگی دیگر همراه E محسوب نمی‌شوند.

شرایط ویزای E2 برای ایرانیان

ایران در فهرست فعلی کشورهای دارای معاهده E-2 قرار ندارد. بنابراین فردی که فقط تابعیت ایران را دارد، براساس تابعیت ایرانی نمی‌تواند متقاضی اصلی ویزای E-2 باشد. 

بااین‌حال، یک ایرانی دوتابعیتی که تابعیت واقعی و معتبر یکی از کشورهای معاهده را نیز دارد، ممکن است با پاسپورت همان کشور اقدام کند؛ مشروط به اینکه:

• تابعیت او معتبر باشد؛

• شرکت آمریکایی تابعیت لازم را داشته باشد؛

• سرمایه‌گذاری واقعی و قابل‌توجه انجام شود؛

• تمام شرایط ویزای E-2 رعایت شوند؛

• سایر محدودیت‌های صدور و ورود نیز مانع پرونده نباشند.

اقامت موقت یا دائم یک کشور معاهده، خرید ملک، ثبت شرکت یا داشتن کارت اقامت به‌تنهایی جایگزین تابعیت نیست.

تفاوت ویزای E1 و E2

در هر دو مسیر، تابعیت کشور دارای معاهده و قصد ترک آمریکا پس از پایان وضعیت اهمیت دارد.

تفاوت ویزای E2 و EB5

دلایل رایج رد ویزای E2

• متقاضی تابعیت کشور معاهده را ندارد؛

• سرمایه‌گذاری نسبت به کسب‌وکار کافی نیست؛

• پول هنوز به‌طور واقعی متعهد نشده است؛

• منشأ سرمایه شفاف نیست؛

• شرکت فعال و واقعی نیست؛

• کسب‌وکار حاشیه‌ای ارزیابی می‌شود؛

• متقاضی کنترل مؤثر بر شرکت ندارد؛

• پیش‌بینی‌های بیزینس‌پلن غیرواقعی‌اند؛

• اطلاعات فرم‌ها و مدارک با یکدیگر مغایرت دارند؛

• نقش متقاضی در شرکت روشن نیست؛

• کارمند E-2 شرایط مدیریتی یا مهارت ضروری را ندارد؛

• هدف یا ساختار پرونده با الزامات E-2 سازگار نیست.

داشتن سرمایه بالا به‌تنهایی صدور ویزا را تضمین نمی‌کند.

سؤالات متداول ویزای E2 آمریکا

آیا برای E2 حداقل سرمایه مشخصی وجود دارد؟

خیر. حداقل مبلغ قانونی ثابتی تعیین نشده است. سرمایه باید با هزینه واقعی کسب‌وکار متناسب، قابل‌توجه و برای موفقیت آن کافی باشد.

آیا با ۵۰ هزار دلار می‌توان E2 گرفت؟

امکان ارزیابی به نوع کسب‌وکار بستگی دارد. این مبلغ ممکن است برای بعضی کسب‌وکارهای کم‌هزینه کافی باشد و برای برخی دیگر بسیار کم باشد. هیچ مبلغی صدور ویزا را تضمین نمی‌کند.

آیا باید حداقل ۵۰ درصد شرکت را داشته باشم؟

متقاضی باید کنترل مؤثر بر شرکت را اثبات کند. این کنترل معمولاً با مالکیت حداقل ۵۰ درصد یا اختیار مدیریتی واقعی اثبات می‌شود.

آیا E2 گرین‌کارت است؟

خیر. E-2 یک ویزای غیرمهاجرتی است، اما دارنده آن ممکن است در آینده از یک مسیر مهاجرتی مستقل برای گرین‌کارت اقدام کند.

آیا همسر دارنده E2 می‌تواند کار کند؟

همسر واجد شرایط ممکن است براساس وضعیت مشتق‌شده خود مجاز به اشتغال باشد. نوع وضعیت ثبت‌شده در I-94 و مقررات روز باید بررسی شود.

آیا فرزندان می‌توانند تحصیل کنند؟

بله. فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال می‌توانند به‌عنوان همراه تحصیل کنند، اما براساس وضعیت همراه مجوز عمومی اشتغال ندارند.

آیا می‌توان ویزای E2 را چند بار تمدید کرد؟

برای تعداد تمدیدها سقف قانونی مشخصی وجود ندارد، اما در هر نوبت باید واجد شرایط بودن شرکت و متقاضی دوباره اثبات شود.

آیا خرید ملک برای E2 کافی است؟

خیر. خرید ملک شخصی یا سرمایه‌گذاری غیرفعال معمولاً کافی نیست. فعالیت باید یک کسب‌وکار واقعی و فعال باشد.

آیا ایرانیان می‌توانند E2 بگیرند؟

دارندگان صرفاً تابعیت ایران براساس فهرست فعلی واجد شرایط نیستند. ایرانیان دارای تابعیت معتبر کشور معاهده ممکن است با همان تابعیت و در صورت احراز تمام شرایط اقدام کنند.

آیا مدرک زبان لازم است؟

آزمون زبان مشخصی به‌عنوان شرط عمومی E-2 تعیین نشده است، اما متقاضی باید بتواند نقش مدیریتی، برنامه تجاری و توانایی اداره شرکت را به‌خوبی توضیح دهد.

آیا E2 تضمینی است؟

خیر. نتیجه پرونده به تابعیت، مبلغ و نحوه سرمایه‌گذاری، منشأ پول، ساختار شرکت، بیزینس‌پلن، نقش متقاضی و ارزیابی افسر بستگی دارد.

جمع‌بندی

ویزای E-2 یکی از مسیرهای مناسب ورود موقت به آمریکا برای سرمایه‌گذاران و کارآفرینان دارای تابعیت کشورهای معاهده است. در این برنامه متقاضی باید سرمایه‌ای قابل‌توجه و دارای منشأ قانونی را در یک کسب‌وکار واقعی، فعال و غیرحاشیه‌ای قرار دهد و برای هدایت و توسعه آن وارد آمریکا شود.

برای E-2 حداقل سرمایه ثابت وجود ندارد و مبلغ لازم براساس نوع کسب‌وکار تعیین می‌شود. همچنین این ویزا به‌طور مستقیم گرین‌کارت نیست، اما ممکن است در کنار برنامه‌ریزی مهاجرتی مناسب، زمینه فعالیت بلندمدت در آمریکا را فراهم کند.

موفقیت پرونده بیشتر از آنکه به یک عدد ثابت وابسته باشد، به تناسب سرمایه، شفافیت منشأ پول، کیفیت بیزینس‌پلن، واقعی‌بودن کسب‌وکار و کنترل مؤثر متقاضی بستگی دارد.

قوانین، فهرست کشورهای معاهده، هزینه‌ها، رویه سفارت‌ها و شرایط صدور ویزا ممکن است تغییر کنند. اطلاعات رسمی باید پیش از هر اقدام دوباره بررسی شود.